SŁOWNIK MEDYCZNY · Choroby i schorzenia

Choroba Addisona

Autor: Daniel WojcicechowskiAktualizacja: 3 min czytania

Choroba Addisona jest pierwotną niewydolnością kory nadnerczy. Uszkodzone nadnercza wytwarzają za mało kortyzolu, a często również aldosteronu regulującego gospodarkę sodową i wodną. Leczenie polega na zastępowaniu brakujących hormonów. Silne osłabienie, wymioty, spadek ciśnienia lub zaburzenia świadomości mogą oznaczać przełom nadnerczowy i wymagają natychmiastowej pomocy. 1 2

Pierwotna niewydolność różni się od problemu przysadki

W chorobie Addisona uszkodzenie dotyczy samych nadnerczy, często w mechanizmie autoimmunologicznym. Innymi przyczynami mogą być zakażenia, krwawienie lub inne choroby narządu. Zaburzenie wydzielania ACTH przez przysadkę również może powodować niedobór kortyzolu, ale nie jest tą samą chorobą. 1 2

To rozróżnienie wpływa na badania i leczenie. Nie należy używać zamiennie nazw wszystkich postaci niewydolności nadnerczy ani rozpoznawać Addisona wyłącznie z niskiej wartości przypadkowo oznaczonego kortyzolu. 1 2

Objawy mogą narastać powoli

Zmęczenie, osłabienie mięśni, mały apetyt, chudnięcie, nudności i zawroty przy wstawaniu są częstymi dolegliwościami. Mogą występować niskie ciśnienie, zwiększona ochota na sól i ciemnienie skóry lub błon śluzowych. Są to wskazówki do diagnostyki, a nie pewny test rozpoznawania po wyglądzie. 1

Choroba może współistnieć z innymi problemami autoimmunologicznymi, na przykład cukrzycą typu 1 lub chorobą tarczycy. Infekcja i inne obciążenie organizmu mogą ujawnić lub gwałtownie nasilić niedobór hormonów. 1

Diagnostyka sprawdza układ hormonalny i elektrolity

W ocenie wykorzystuje się kortyzol, odpowiednio dobrane badania hormonalne, sód i potas oraz czasem test stymulacji ACTH. Rodzaj testu i pora pobrania mają znaczenie. Dalsze badania pomagają ustalić przyczynę uszkodzenia nadnerczy. 1

Kortyzol jest częścią tej oceny, ale wynik trzeba połączyć z objawami i przyjmowanymi steroidami. W podejrzeniu przełomu ratowanie chorego ma pierwszeństwo przed odległym terminem pełnej diagnostyki ambulatoryjnej. 2

Dawka codzienna i dawka w chorobie mają inne zadania

Zastępowanie glikokortykosteroidów, a w odpowiedniej sytuacji także mineralokortykosteroidów, zwykle jest długotrwałe. Nie można opuszczać dawek tylko dlatego, że samopoczucie jest dobre. Właściwa dawka ma uzupełniać niedobór, nie powodować przewlekłego nadmiaru hormonu. 1

Przy infekcji, urazie lub operacji zapotrzebowanie może wzrosnąć. Każdy pacjent powinien otrzymać konkretny plan modyfikacji leczenia oraz informację, co robić przy wymiotach i niemożności przyjęcia tabletek. Nie kopiuj dawek z planu innej osoby. 1 2

Plan ratunkowy powinien być znany także bliskim

Przełom może powodować nasilone osłabienie, ból brzucha, odwodnienie, wymioty, niskie ciśnienie i zaburzenia świadomości. Wezwij 112. Jeśli pacjent ma zalecony zestaw hydrokortyzonu ratunkowego, przeszkolona osoba powinna zastosować go zgodnie z otrzymaną instrukcją; podanie nie zastępuje pilnej pomocy medycznej. 2

Warto nosić identyfikację medyczną z rozpoznaniem i informacją o leczeniu, sprawdzać dostępność preparatu ratunkowego oraz przygotować plan podróży. Bliscy powinni wiedzieć, gdzie są leki i instrukcja. O sprawach organizacyjnych najlepiej rozmawiać podczas stabilnej kontroli. 1 2

Codzienne dbanie o sen i rozsądne stosowanie suplementów może wspierać zwykłe funkcjonowanie, ale nie zastępuje hormonów ani planu na infekcję. Przy prawidłowo dobranym leczeniu wiele osób może prowadzić aktywne życie. 1

Źródła

  1. Addison disease: MedlinePlus Medical Encyclopedia. Data źródła: 4/24/2025; dostęp: 2026-11-03.
  2. Acute adrenal crisis: MedlinePlus Medical Encyclopedia. Data źródła: 4/24/2025; dostęp: 2026-11-03.

Treść przygotowana z pomocą sztucznej inteligencji